Daar gaan we dan...

Eindelijk is het zo ver, onze langgekoesterde droom om naar Canada te gaan wordt werkelijkheid!!! 

Al ruim 20 jaar staat dit bovenaan ons verlanglijstje. We hebben geen bucketlist met vakantiebestemmingen waar we graag naar toe zouden willen, maar sinds we een aantal keren in Noorwegen zijn geweest is Canada toch echt wel favoriet. 4 jaar geleden was alles in kannen en kruiken; vlucht geboekt, hotels gereserveerd, auto geregeld... niets kon ons nog tegenhouden. Tot corona om de hoek kwam kijken en alles geannuleerd moest worden. 

Maar de aanhouder wint en we zijn gewoon weer opnieuw begonnen. Vlucht geboekt, hotels gereserveerd, auto geregeld en deze keer ook wat dagtrips e.d. alvast vanuit Nederland gepland. 

Vanochtend op tijd opgestaan want in de spits richting Schiphol zou natuurlijk nog wel eens met files gepaard kunnen gaan. Gelukkig nergens last van gehad en dus veel te vroeg op Schiphol, maar beter te vroeg dan te laat. De koffers hadden we bij de parkeergarage al in kunnen checken dus direct door naar de security. Jens en ik kwamen er zonder problemen doorheen maar Edwin zijn rugzak werd aan de kant gezet voor extra controle. Wij waren natuurlijk erg benieuwd wat daar de reden van was en wat ze gezien zouden hebben op de scan. We zullen het helaas alleen nooit weten want de man van de security werd precies op dat moment afgelost voor zijn pauze. Edwin moest de rugzak een keer openen en uiteindelijk zei de man dat het prima was... ik denk dat hij honger had of zin in koffie 😉
Om 12.30 uur, keurig op tijd, gingen we de lucht in. Na een hele lange zit van ruim 8,5 uur waren we in Calgary, plaatselijke tijd 13.15 uur. We moesten dus nog even door om in het nieuwe dag- en nachtritme te komen.

Maar dat viel best mee tot nu ongeveer. Het is nu 19.15 uur lokale tijd (03.15 uur Nederlandse tijd) en nu beginnen we echt in te kakken. Het zal niet lang meer duren voordat we gaan slapen want we zijn toch al best een hele tijd op.

Tot morgen